Dat woord dat hoor je te vaak vind ik. Het is zo'n lelijk woord, klinkt smerig ook.
Ook vrouwen gebruiken dat woord, dan is het nog smeriger.
Telkens als ik het hoor blokkeer ik.
Dan hoor ik niet meer wat er daarna gezegd wordt. Dat komt dan door mijn eigen onderbuikgevoel. Darmen, verteerd voedsel, urine, gal, bah.
Vooral ministers en tegenstanders van ministers houden van dat woord. Als de ene minister luistert naar de diepere gevoelens van het volk, dan gaat zij volgens de andere minister te veel in op de onderbuikgevoelens. Dat kan natuurlijk niet, je moet doen wat het beste is voor alles en iedereen.
Mensen mogen niet alleen op hun eigen gevoel afgaan, al zijn die gevoelens nog zo diep.
Elk verstandig en rationeel denkend mens weet dat. Maar rationeel denken kan niet iedereen hoor, daar moet je wel een beetje gevoel voor hebben.
Rationeel gezien, zijn er geen lelijke emoties in je onderbuik, ook geen vlinders in het hoger gelegen deel van je buik, en ook diep in je hart heb je geen gevoelens.
Rationeel zijn gevoelens slechts een chemisch proces in je hersenen, communicatie tussen hersencellen doorgegeven door elektronische impulsen met behulp van neurotransmitters. En gevoelsmatig zeg ik dan, dat dat ook voor het rationeel denken geldt.
Met mijn volle verstand meen ik dat je nooit genoeg kan luisteren naar gevoelens.
Het enige gevaar van luisteren is, dat je er door word overtuigt.
Je moet natuurlijk wel je kop er bij houden.
Geschreven door Wilco Boksebeld en gepubliceerd in "de Tuin en Landschap" 2009
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Vertel wat je er van vindt.